Het was al erg, door voorbije maandag mijn planning niet te volgen.
Alles had zich opgestapeld, maar gisteren had ik het grootste deel al weer ingehaald en was het stressniveau weer wat gedaald.
Vanmorgen stond ik op – vastbesloten om vandaag productief aan mijn thesis te werken – vind ik een mail in mijn inbox waarin staat dat ik nog een extra groepstaak moet maken tegen 2 december.
Dat is over 3(!) weken en de groep bestaat uit 8(!) personen.
En aangezien ik mijn mede-groepsleden nog niet weet, kan ik dus ook nog niet beginnen.
De laatste tijd leveren zo van die onverwachte (extra) taken echter een probleem op: ik blokkeer volledig en slaag er niet in om ook maar ìets te doen.
Zo had ik maandag een geldig excuus: het eerste dat ik op mijn planning had staan, was artikels zoeken op Web of Science. 1 probleem: de toegang tot Web of Science werkte niet. Gevolg: ik ben er niet in geslaagd om ook maar ìets te doen van een hele dag! (en geloof mij, er stonden genoeg dingen op het lijstje waar ik die site niet voor nodig had)
Dus vandaag, heb ik mij er eens over gezet. Een planning gemaakt van uur tot uur, hoe hard ik dat ook verafschuw, en productief begonnen aan al mijn opdrachten.
Nog te doen:
- miniles stemtechnieken (VANDAAG!)
- taak vrijetijd (11 december)
- groepstaak onderwijstechnologie (2 december)
- opdracht didactische referentiekaders (11 december)
- wikibook + forum onderwijstechnologie (9 januari)
- artikels levensloopeducatie bespreken (… januari)
- samenvatten onderwijs in historisch perspectief (… januari)
- Literatuurstudie thesis (begin december)
- Logboek thesis (continu)
Ik gìng terug schrijven, al 2 weken.
En nu verplicht ik mezelf om terug te schrijven, eindelijk.
Maar ik weet niet waar ik moet beginnen;
Dat ik vorig weekend op weekend naar de Ardennen ben geweest, en dat ik me enorm heb geamuseerd.
Dat ik vorig weekend ben gaan mountainbiken, en ik dat totààl niet tof vond.
Dat ik grandioos onderuit gegaan ben tijdens het mountainbiken, en een enorme blauwe plek heb gekregen als cadeau’tje voor mijn harde werk? Ze is ondertussen de naam “blauwe” plek al niet meer waardig, maar toch…
Dat ik steeds meer thuis zit, en steeds minder op kot. Omdat ik nog steeds geen internet heb in Brussel en nog steeds een geweldig lief heb zitten, vlakbij mijn ‘thuis’.
Dat mijn thesis redelijk goed vordert, ondanks het gebrek aan internet. Wat dan weer opgelost wordt door in de bib van de VUB te gaan zitten.
Dat ik heb gemerkt dat ik veel productiever ben in de bib, dan op mijn kot. Zélfs als daar internet is.
Wat mij naadloos brengt bij hetvolgende: in een bib kan je toch geen blogposts zitten schrijven? Ik heb steeds het idee dat er iemand op mij gaat afkomen om te vragen “Is dat wel studiewerk?”. Zo hard niet het geval, maar toch.
En dat ik, ohja, al kerstcadeautjes aan het kopen ben. Kwestie van de stormloop voor te zijn…
Laat de sint- en kerst- en examendrukte maar komen, ik ben volledig voorbereid!
Dankzij het in-de-bib-zitten en het niet-schrijven-van-blogposts.
