Ik gìng terug schrijven, al 2 weken.
En nu verplicht ik mezelf om terug te schrijven, eindelijk.
Maar ik weet niet waar ik moet beginnen;
Dat ik vorig weekend op weekend naar de Ardennen ben geweest, en dat ik me enorm heb geamuseerd.
Dat ik vorig weekend ben gaan mountainbiken, en ik dat totààl niet tof vond.
Dat ik grandioos onderuit gegaan ben tijdens het mountainbiken, en een enorme blauwe plek heb gekregen als cadeau’tje voor mijn harde werk? Ze is ondertussen de naam “blauwe” plek al niet meer waardig, maar toch…
Dat ik steeds meer thuis zit, en steeds minder op kot. Omdat ik nog steeds geen internet heb in Brussel en nog steeds een geweldig lief heb zitten, vlakbij mijn ‘thuis’.
Dat mijn thesis redelijk goed vordert, ondanks het gebrek aan internet. Wat dan weer opgelost wordt door in de bib van de VUB te gaan zitten.
Dat ik heb gemerkt dat ik veel productiever ben in de bib, dan op mijn kot. Zélfs als daar internet is.
Wat mij naadloos brengt bij hetvolgende: in een bib kan je toch geen blogposts zitten schrijven? Ik heb steeds het idee dat er iemand op mij gaat afkomen om te vragen “Is dat wel studiewerk?”. Zo hard niet het geval, maar toch.
En dat ik, ohja, al kerstcadeautjes aan het kopen ben. Kwestie van de stormloop voor te zijn…
Laat de sint- en kerst- en examendrukte maar komen, ik ben volledig voorbereid!
Dankzij het in-de-bib-zitten en het niet-schrijven-van-blogposts.
Nog 5 pakjes, of 6 eigenlijk, maar er was geen 21ste pakske.
Ik weet de volgorde niet meer, maar er zat nog een boek tussen, een kettinkje uit Athene, een boterbal (zijnde iets om in het bad te doen) en handencrème.
En het laatste moet nog komen, omdat het iets ‘groots’ moet zijn, en er een gebrek aan inspiratie was, was er dus geen pakje op mijn verjaardag.
Of toch niet van mijn ouders.
Maar het was plezant!
140 man, in 1 tuin, onder stralende zon en overvloed aan eten en drinken.
En pakskes!
Massa’s!
Het klaarzetten en opruimen waren een kleine moeite voor de plezante momenten die ik er aan overgehouden heb.
En het kriebelde, en iedereen had het gezien, maar dat was niet erg. Ik had het er voor over.
De laatste uitspatting voor de examens is nu geweest.
Nog 6 dagen om die taken af te maken en het zwaarste is voorbij. Buiten die examens dan.
Ik had inspiratie genoeg om te schrijven, ‘k had hier namelijk nog heel wat in te halen.
Maar weeral ligt er overal werk mij te wachten.
En om mijn voornemen goed te beginnen – ik zou na mijn verjaardag eindelijk nog eens in gang schieten – sluit ik hier af en ga ik dat allemaal eens aanpakken!
Met al het werk dat zich (blijft) opstapelen, vertrok Linji deze morgen vol goede moed op weg naar haar kot.
Een dagje vroeger dan gepland, waardoor ik een dag extra zou hebben om nog eens goed door te werken. (Een dagje dat ik normaal thuis zou doorbrengen wat zoveel zou zijn als: klusjes opknappen en niet aan schoolwerk toekomen)
Toen ik op de bus eerwaarde Jim tegenkwam – die blijkbaar vastbesloten was om mij in stress te laten schieten :-) – besloot ik om onderweg toch maar eventjes langs de kapper te passeren.
Een dilemma dat zich al een paar dagen in mijn hoofd bevond: mijn haar moest eigenlijk nog niet direct geknipt worden – met nadruk op mòest, want het mag àltijd van mij – maar het 21 worden heeft nog een paar nadelen.
Vanaf 21 jaar verdubbelt het prijskaartje van de kapper ongeveer. Student of geen student.
Dus wilde ik eigenlijk nog snel vòòr die 11e bij de kapper raken.
En onder het motto ‘een mens moet soms pauze nemen’, stapte Linji deze morgen om 9u de kapper binnen en om 9.45u weer buiten – inclusief fris zomerkapsel.
Omdat een pauze grondig moet gebeuren, besloot ik dan maar ineens om het gemakje nog een koffietje te drinken bij de Exki en dan pas de trein naar Brussel te nemen.
Alles op het gemakje vandaag, de zon zit er misschien wel voor iets tussen, maar langs de andere kant: als het ’s avonds langer licht is, werk ik blijkbaar ook gemakkelijker door.
Voor de mensen die al beginnen de panikeren: ik ben òòk productief geweest.
Hier het resultaat van de afgelopen 3 dagen werk, en de finishing touch van vandaag.
Géén hoogstaand filmmateriaal, maar daar ben ik dan ook niet voor opgeleid.
In ieder geval is al 1 helft van de creatieve taak gedaan, de andere helft volgt volgende week.
En nu moet u mij excuseren, ik moet mijn onderzoekspropositie gaan schrijven en ondertussen genieten van mijn pakje #16 – zijnde een heel pak koetjesreep.
Ohja, nog even dit meegeven,
Ik vind dit een geweldig liedje :-)
Ingedeeld onder: Pakjes
Ik heb maar weinig tijd…
Overal waar ik kijk, ligt er werk op mij te wachten dus het is niet de moment om lange blogposts te schrijven.
Vandaag tussendoor dus nog snel een pakje opengedaan: het waren papieren zakdoekjes van Jip & Janneke.
Voor als de stress me allemaal even teveel wordt…
